Rozpocznij wpisywanie...

Nasza historia

KALENDARIUM   1282 – 2015

Opracował: dr Andrzej Zarzycki

”Żaden człowiek nie może przewidzieć, co może przynieść przyszłość” Demostenes

XIII w.

1282 r.

Pierwsza wzmianka o zaopatrzeniu miasta w wodę. Książę wielkopolski Przemysł II (1257-1296) w dokumencie z 3 marca zezwolił na przeprowadzenie „aqueductum” – „drogi wodnej”, tj. wykopanego otwartego kanału, rowu. W 1296 r. nastąpiło powtórzenie nadania już przez króla Polski Przemysła II, co świadczyło o braku realizacji – pisząc współczesnym językiem – pozwolenia wodnoprawnego.
Wspomniany kanał, rów doprowadzał grawitacyjnie wodę ze stawu (powstałego ze spiętrzenia wód rzeki Bogdanki – Flisy), znajdującego się przy młynie książęcym u podnóża Góry Zamkowej (obecnie rejon Placu Wielkopolskiego). Stąd woda doprowadzana była do klasztoru Dominikanek, zwanych później Katarzynkami (obecnie rejon kościoła Salezjanów pw. Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych przy ul. Wronieckiej 9).

Prawdopodobnie istniał już w Rynku grawitacyjny system odpływowy nieczystości i ścieków - rynsztoki.

XV w.

1462 r.

Najstarsza ze znanych uchwał prawa porządkowego, w tym dotycząca „plugawych rzeczy”.

W księgach miejskich pojawia się magister canalium – rurmistrz, budowniczy wodociągów, pracownik miejski prowadzący także nadzór nad eksploatacją wodociągów.

1493 r.

Powstanie pierwszych wodociągów miejskich, wykorzystujących prawdopodobnie rurmus, tj. urządzenia do czerpania i podnoszenia wody, pełniącego też rolę „wieży ciśnień”, rozprowadzającej wodę do miejskiej sieci wodociągowej. Rurmusowe wodociągi pobierały wodę ze stawu przy młynie u podnóża Góry Zamkowej.

Działał główny kolektor ściekowy – ul. Butelska (obecna Woźna).

XVI w.

1500 - 1504 r.

Z inicjatywy biskupa Jana Lubrańskiego na terenie Ostrowa Tumskiego, placu katedralnego założono sieć wodociągową i kanalizacyjną (1500-1504).

Wykorzystanie nowego ujęcia wody ze źródeł Wzgórz Winiarskich (obecnie Cytadela) i przedmieścia Kundorf – miejskiej cegielni (obecnie rejon placu Cyryla Ratajskiego).

Powołano „Pana Wodnego”, specjalnego urzędnika miejskiego, nadzorującego pracę rurmistrza oraz pobierającego opłaty za zużytą wodę, czyli - pisząc współczesnym językiem – „dyrektora wodociągów”.

Prawdopodobnie już w tym czasie działało w mieście 7 murowanych kanałów ściekowych.

1562 r.

Zarządzenie władz miejskich zakazujące wylewania nieczystości na ulicę.

XVII w.

1618 r.

Na najstarszym planie Poznania widoczne główne elementy miejskiego systemu wodociągowego - cztery rynkowe publiczne studzienki, ozdobione rzeźbami, postaciami mitycznymi: Apolla, Jowisza, Neptuna i Marsa. Studzienki zasilane były wodami Bogdanki (Flisy) przez ułożone pod ziemią rury wodociągowe.

1623 r.

Władze miejskie zatrudniły specjalnego pracownika „sługę rynsztokowego” z własnym koniem.

XVII w.

1655 - 1657r.

W wyniku „potopu szwedzkiego”, okupacji wojsk szwedzkich, nastąpiło także zniszczenie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej miasta.

XVIII w.

1779 - 1784 r.

Pod przewodnictwem starosty generalnego Wielkopolski Kazimierza Raczyńskiego działała w Poznaniu Komisja Boni Ordinis (Dobrego Porządku). W wyniku jej prac naprawiono także sieć wodociągowo-kanalizacyjną miasta i podniesiono płace dla rurmistrza i sługi rynsztokowego.

1787 r.

Dokładny opis siedmiu podziemnych murowanych kanałów ściekowych miasta, istniejących zapewne od XVI wieku.

1793 r.

Wkroczenie do Poznania wojsk pruskich, drugi rozbiór Polski. Poznań na ponad 120 lat znalazł się pod pruskim zaborem, zagadnienia wodno-kanalizacyjne miasta, zwanego odtąd Posen, przejęły władze niemieckie.

XIX w.

1840 r.

Władze niemieckie zgodziły się na budowę przez Edwarda hr. Raczyńskiego wodociągów, pobierających źródlaną wodę ze Wzgórza Winiarskiego; ukończenie prac pierwszej części miejskiej drewnianej sieci wodociągowej prowadzonej pod nadzorem rurmistrza Panewitza.

1847 r.

Oficjalne, protokólarne przekazanie w Bibliotece Raczyńskich wodociągów fundowanych przez Edwarda hr. Raczyńskiego (budowa 1840-1846). Wodociągi niemieckim władzom przekazała Konstancja Raczyńska, żona Edwarda, wraz z synem Rogerem, gdyż ich fundator zginął śmiercią samobójczą w 1845 r.

1850 r.

Władze miejskie wybudowały trzy podziemne kanały ściekowe, prowadzące ścieki do rzeki Warty i Bogdanki oraz stawu znajdującego się na obecnym placu Wielkopolskim.

1865 r.

29 marca Rada Miejska zatwierdziła uchwałę „zaprowadzenia wodociągów miejskich”. Magistrat na ten cel przeznaczył 160 tys. talarów, pokrytych emisją 6% obligacji miejskich. „W mieście tutejszym oddano ich wykonanie w enterpryzę jeneralną nadradcy budowniczemu Moore, który się zobowiązał wykonać takowe aż do 1 maja 1866 r.”.

Wodociągi zaprojektował dr inż. John Moore, angielski specjalista pracujący w Niemczech.

Carl Louis Wilschek objął kierownictwo budowy wodociągów, a następnie funkcję pierwszego dyrektora Wasserwerke - Zakładu Wodociągowego, którą pełnił przez 21 lat (1865-1887)

1866 r.

Oddanie do eksploatacji miejskich wodociągów. Zakład powstał na terenie Gazowni (wybudowanej w 1856 r.) przy ówczesnej Grabenstrasse 10 (Grobli), stąd pierwsza wspólna nazwa Zakładu: Gas-und Wasserwerke - Zakład Gazowni i Wodociągów. Pierwsze biura dyrekcji mieściły się w najstarszym obiekcie Gazowni zaadaptowanym przez ten Zakład budynku – dworku polskim z 1828 r. Budynek nadal istnieje przy obecnej ul. Grobli 10.

Pierwsze ujęcie wody z rzeki Warty, woda oczyszczana mechanicznie – biologicznie przez dwa powolne filtry piaskowe. Z ujęcia korzystano przez 33 lata (1865-1899). Zakład na Grobli zapoczątkował rozwój współczesnych poznańskich wodociągów.

1872 r.

Pierwszy projekt budowy kanalizacji, opracowany przez dr Bernharda Gemmela, rejencyjnego radcy medycznego z Poznaniu (projekt opublikowano, ale nie zrealizowano).

1876 r.

Zasypanie stawu utworzonego ze spiętrzenia rzeki Bogdanki (Flisy) – pierwszego ujęcia dla miasta. W miejsce stawu powstał obecny Plac Wielkopolski. Staw zasypano w związku z likwidacją dolnego odcinka rzeki Bogdanki.

1887 r.

Funkcję dyrektora Gazowni i Wodociągów objął Heinrich August Mertens, którą sprawował aż przez 32 lata – do 1919 r.

1888 r.

Rozpoczęcie budowy sieci kanalizacyjnej, 22 lata od powstania wodociągów, według projektu miejskiego inspektora budowlanego Adolfa Wulscha. Inspektor zapewne korzystał z projektów trzech rzeczoznawców powołanych przez władze Poznania: dr Gemmela, inż. Baldwina Lathmana z Londynu i Eduarda Wiebiego z Berlina (1872-1873) oraz kolejnego projektu, który opracował w 1875 r. James Hobrecht, radca budowlany z Berlina. Dotychczas ścieki wylewano na ulicę, skąd rynsztokami, kanałami ściekowymi dopływały do cieków wodnych miasta, w tym rzeki Warty. Wody zanieczyszczano przez ponad 750 lat, bo aż do 1909 r.
Zagadnienia dotyczące budowy i eksploatacji kanalizacji podporządkowano administracji miejskiej, Wydziałowi Budownictwa Podziemnego.

1891 r.

Brudny i cuchnący ściek jakim była wówczas Bogdanka zamknięto w podziemnym kanale.

1893 r.

Uruchomienie drugiego ujęcia wody, gruntowo-źródlanego ze Wzgórza Winiarskiego oraz z pobliskiego Urbanowa i Sołacza.

1900 r.

Rada Miejska zaakceptowała projekt wykorzystania nowego ujęcia wody dla miasta Poznania z Doliny Warty w Dębinie – ujęcie dębińskie.

XX w.

1902 r.

Rozpoczęcie eksploatacji wody z Doliny Warty w Dębinie, terenów łąk nadwarciańskich (Bocianka) i kompleksu leśnego Dębina (około 4 km od centrum od Poznania). Naturalną, rzeczno-gruntową infiltrowaną (przesiąkającą) przez grunt wodę pobierano za pomocą 18 studni wierconych.

1904 r.

W sąsiedztwie Gazowni i Zakładu Wodociągowego wybudowano pierwszą w historii Poznania Miejską Elektrownię  (wówczas określoną jako Lichtwerke – Zakład Światła). Stąd wspólna nazwa Zakładów Miejskich: Gas-Wassere und Lichtwerke.

1909 r.

Wybudowano nową Stację Pomp – przepompownię wody na ujęciu dębińskim. Wybudowano kolejne 32 studnie, zwiększając ich liczbę do 50.  , tworzących tzw. system lewarowy (syfonowy), w tym lewar I – nadal działający. Na Grobli wybudowano nowoczesny budynek stacji filtrów pośpiesznych, tj. filtrów do oczyszczania i uzdatnia wody gruntowej, halę kotłowni parowej, a przy nim postawiono komin przemysłowy (wspólny dla kotłowni wodociągów i kotłowni elektrowni) o wysokości 75 m – nadal istniejący.

Oddanie do eksploatacji pierwszej w historii miasta Stacji Pomp Kanałowych - Przepompowni Ścieków przy ówczesnej Gerberdamm 18 (Tamie Garbarskiej), obecnie Garbary 120. Obiekt oddano do użytku 28 czerwca.

Uruchomienie pierwszej w dziejach miasta Oczyszczalni Ścieków – mechanicznej, usytuowanej poniżej Szeląga (obecnie Lewobrzeżna Oczyszczalnia Ścieków przy ul. Serbskiej). Obiekt budowano w latach 1908-1909, otwarcie 28 czerwca.

Utworzenie Zakładu Oczyszczania i Usuwania Ścieków – Betrieb für die Reinigung und Beseitigung der Abwässer.

1918 - 1919 r.

Udział części pracowników wodociągów w walkach o niepodległość Polski, w tym w powstaniu zbrojnym, zwanym później Wielkopolskim.

Po 103 latach niepodzielnych rządów pruskich, niemieckich w Poznaniu, a 54 lata od uruchomienia miejskich wodociągów zarząd nad nimi przejęły władze polskie. Rada Robotników i Żołnierzy powierzyła nadzór nad Gazownią i Wodociągami inż. Stefanowi Duchowskiemu (19 XI 1918).

Utworzono Wydział Robotniczy dla Zakładów Gazowni, Wodociągów i Elektrowni - „dla zabezpieczenia interesów robotników” (1919).

Do 1 grudnia formalnym dyrektorem Zakładów Miejskich – Gazowni, Wodociągów i Elektrowni był nadal niemiecki inż. Hans Mertens.

1920 r.

W początkach tego roku „zastąpiono personał niemiecki pracownikami polskimi”.

Uchwałą Rady Miejskiej z 1 kwietnia nastąpił rozdział dotychczasowej wspólnej administracji Zakładów Miejskich: Gazowni, Wodociągów i Elektrowni (po 54 latach funkcjonowania Gazowni i Wodociągów pod jednym zarządem). Od tego momentu każdy z zakładów rozpoczął samodzielną działalność, w tym Wodociągi oznaczone w organizacji miejskiej nazwą: XI/3 Wodociągi Miejskie. Mimo tego biura wymienionych zakładów znajdowały się w jednym budynku przy ul. Grobli 13, a od 1925 r. w nowym gmachu administracyjnym przy Grobli 15.

Dyrektorem Wodociągów Miejskich został inż. dypl. Antoni Kotowicz, kadencja 19 lat, do 1939 r.

Zagadnienia dotyczące kanalizacji, oczyszczania ścieków powierzono administracji miejskiej – Wydziałowi Budownictwa Podziemnego, oznaczone nazwą XI/7 Kanalizacja Miejska.

1921 r.

Pierwszy w historii zakładów miejskich, w tym wodociągów strajk w sprawie podwyżki płac. Mimo 10-dniowego strajku (19-29 październik) wodociągi działały.

Utworzenie Towarzystwa „Bratniej Pomocy”, wspólnej dla wszystkich zakładów organizacji społeczno-zawodowej, w której także aktywnie uczestniczyli pracownicy wodociągów.

1924 r.

־ Rozpoczęto pierwsze prace przy budowie „Nowej Stacji Wodociągowej przy ul. Wiśniowej 51”. Prace, na obszarze 80 ha, trwały do września 1939 r. Wybudowano wówczas Stację Uzdatniania Wody, zbiornik wody czystej, dwa domy dla pracowników i rozbudowano ujęcie dębińskie – zastosowano po raz pierwszy infiltrację sztuczną, poprzez budowę czterech stawów infiltracyjnych.

1925 r.

Utworzenie przez Wodociągi Miejskie „Warsztatu Wodomierzy” na Grobli 10, pierwszego polskiego zakładu produkującego wodomierze.

Otwarcie okazałego gmachu administracyjnego, wybudowanego przez miasto dla Gazowni, Wodociągów i Elektrowni przy ul. Grobla 15.

1926 r.

Założenie przez Wodociągi Miejskie firmy „Polski Wodomierz” Spółki z o.o., sprzedającej wyroby produkowane przez Warsztat Wodomierzy.

1935 r.

Pojawienie się pierwszego pomysłu budowy nowej, prawobrzeżnej oczyszczalni ścieków. Studia wstępne prowadzono w Oddziale Projektów w Zakładzie Kanalizacji Miejskiej

1936 r.

Wyodrębnienie spod ogólnej administracji miejskiej – Wydziału Budownictwa Podziemnego - nowego zakładu pod nazwą: Zarząd Miejski XI/7 – Kanalizacja.

1939 r.

15 września Wodociągi Miejskie, Gazownia i Elektrownia zostały przejęte przez władze niemieckie. Nowe okupacyjne, hitlerowskie władze zwolniły dyrektorów i kadrę kierowniczą oraz część pracowników tych zakładów. Okupant w miejsce trzech samodzielnych zakładów powołał jeden – Stadtwerke (Miejskie Zakłady).

1940 r.

Zakład Wodociągowy przestawiono w części na produkcję wojenną. Obok prowadzenia zasadniczej działalności, tj. produkcji wody, część jego działu - Warsztaty Wodomierzowe przekształcone w Warsztaty Mechaniczne rozpoczęły produkcję amunicji.

Aresztowanie przez Gestapo byłego dyrektora Wodociągów Miejskich inż. Antoniego Kotowicza, który w tym samym roku zginął zastrzelony w obozie koncentracyjnym w Mathausen.

1942 r.

Aresztowanie pracowników wodociągów za działalność konspiracyjną w Związku Ochotniczym Wojsk Ziem Zachodnich i Stronnictwie Narodowym. Po straszliwych torturach na karę śmierci skazano: Józefa Maciejewskiego i Mariana Sosnowskiego, Włodzimierza Maksa i Zygmunta Maksa. Natomiast na pobyt w obozie karnym na 5 lat skazano: Kazimierza Goszczyńskiego, Franciszka Koniecznego, Janusza Meissnera, Dobrosława Sypniewskiego i Mieczysława Szymańskiego oraz Tomasza Śniedziewskiego, a na 6 lat Jana Degórskiego. Poza tym w roku 1944 został rozstrzelany w obozie w Żabikowie członek Armii Krajowej Stanisław Gabryszak.

1943 r.

Zakończenie przez okupanta niemieckiego prac związanych z rozbudową Stacji Wodociągowej przy ul. Wiśniowej, zainstalowano m.in. 3 agregaty, a na ujęciu dębińskim wybudowano 113 nowych studni (zakończenie prac 14 sierpnia).

Okupant hitlerowski nie prowadził żadnych zasadniczych prac nad rozbudową urządzeń kanalizacyjnych. Skanalizowano jedynie osiedle Świerczewo i przystąpiono do przebudowy Lewobrzeżnej Oczyszczalni Ścieków.

1945 r. 

28 stycznia: przestały na krótko działać zakłady wodociągowe. Mieszkańcy pozbawieni wody pitnej korzystali ze stadni publicznych, prywatnych i awaryjnych, a nawet topili śnieg.

5 lutego: w gmachu gimnazjum im. Adama Mickiewicza przy ul. F. Focha (obecnie Głogowskiej) rozpoczęto rejestrację pracowników zakładów miejskich: Gazowni, Wodociągów i Elektrowni.

6 lub 7 lutego: na teren zakładów miejskich przy Grobli dotarły pierwsze oddziały Armii Czerwonej – wojsk radzieckich - Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR).

W wyniku działań wojennych wiele obiektów systemu wodociągowego i kanalizacyjnego uległo zniszczeniu – ogółem ponad 30 procent. Straty, wg Raportu z 2008 r., oszacowano na kwotę 8 mln 778 tys. zł wg wartości złotówek w sierpniu 1930 r., a obecnie byłoby to ok. 900 mln zł.

7 lutego: rozpoczęto odbudowę wodociągów, najpierw na terenach „Nowych Wodociągów Miejskich” przy ul. Wiśniowej. Prace rozpoczęto od usunięcia trupów poległych żołnierzy niemieckich i m.in. usunięcia 2 tys. min oraz 150 tys. różnych pocisków, niewypałów. 

22 lutego: pracownicy zakładów miejskich spotkali się w gmachu administracyjnym przy ul. Grobla 15, a kilka dni później powołano tam Zakłady Siły, Światła i Wody. Pierwszym naczelnym dyrektorem zakładów został inż. dypl. Aleksander Jańczak, naczelny inżynier Wodociągów Miejskich w latach 1930-1939. W skład powołanych zakładów wchodziły Wodociągi (Warsztat Mechaniczny z Oddziałami Wodomierzy i Gazomierzy, Wydział Kanalizacji), Gazownia i Elektrownia.

22 lutego: w przeddzień wyzwolenia miasta, oddano do użytku odbudowaną ze zniszczeń wojennych Stację Wodociągową na ul. Wiśniowej. Odbudową kierował inż. Mieczysław Nowak.

16 marca: uruchomiono Stację Wodociągową przy Grobli, zniszczoną w mniejszym stopniu niż przy ul. Wiśniowej. Odbudową stacji kierował mgr inż. Franciszek Zygmanowski, pierwszy dyrektor Wodociągów Miejskich (1945-1950). Ogółem w 1945 r. zniszczeniu uległo ponad 30% majątku wodociągów o obecnej wartości 900 mln zł. (2008).

1946 r.

Pracownicy wodociągów mogli po raz pierwszy w historii zakładu korzystać z wczasów - ośrodka wczasowego w Szklarskiej Porębie.

1947 r.

Pracownicy wodociągów rozpoczęli pracę w systemie gospodarki państwowej, realizując zadania w ramach Trzyletniego Planu Odbudowy (1947-1949).

Warsztat Mechaniczny z Oddziałami Wodomierzy i Gazomierzy, podległy poznańskim wodociągom, wyprodukował pierwsze po wojnie wodomierze i gazomierze.

1948 r.

Uruchomienie, po rozbudowie i modernizacji, Lewobrzeżnej Oczyszczalni Ścieków przy ul. Serbskiej 140 (realizacja 1946-1948).

1949 r.

Powstanie na terenie zakładu Podstawowej Organizacji Partyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), organu tzw. władzy ludowej, organizacji komunistycznej, która przez prawie 40 lat odgrywała istotną rolę w funkcjonowaniu zakładu (zwłaszcza dotyczącą nominacji kadrowych, ważnych decyzji inwestycyjnych).

1950 r.

Rozpoczęcie, także przez pracowników wodociągów realizacji 6-letniego planu „Budowy Socjalizmu” (1950-1955), w państwie antydemokratycznym, podległym ZSRR, opartym na zbrodniczym terrorze stalinowskich władz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Zlikwidowano Zakłady Siły, Światła i Wody tworząc oddzielne przedsiębiorstwa.

1951 r.

Na podstawie dekretu z dnia 20 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu 1 lipca 1951 r. powołało „Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu”. Tym samym upaństwowiono wodociągi po 86 latach działania jako zakładu miejskiego, komunalnego.

Na placu Wolności można było zobaczyć duże zdjęcia pracowników wodociągów – przodowników pracy, racjonalizatorów produkcji (biorących udział w socjalistycznym współzawodnictwie pracy wprowadzonym na wzór „przodującego kraju świata” ZSRR). Rok później pracownicy Wodociągów rozpoczęli pracę w państwie, któremu nadano nazwę Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL).

1954 r.

Rozpoczęcie prac nad rozbudową Stacji Uzdatnia Wody przy ul. Wiśniowej i ujęcia dębińskiego.

Wydzielenie Warsztatów Mechanicznych z Oddziałami Wodomierzy i Gazomierzy z Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu (31 grudnia). Powołanie w miejsce Warsztatów przedsiębiorstwa państwowego – Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Produkcji i Remontów Wodomierzy (od 1957 r. Fabryka Wodomierzy i Gazomierzy PoWoGaz).

Zdobycie po raz pierwszy przez pracowników MPWiK Sztandaru Przechodniego Ministra Gospodarki Komunalnej i Związku Zawodowego Pracowników Gospodarki Komunalnej. Sztandar zdobyto we współzawodnictwie między wszystkimi zakładami wodociągowymi w Polsce.

Rozpoczęcie wykonania wstępnego projektu budowy oczyszczalni mechaniczno-biologicznej na terenie podpoznańskich Koziegłów przez wrocławskie Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego.

1956 r.

Udział nielicznych pracowników w powszechnym strajku poznańskich robotników i mieszkańców (28 – 30 czerwca). Pierwszego w dziejach Polski i obozie państw socjalistycznych buntu, strajku, połączonego z walką zbrojną, przeciwko władzy ludowej, aparatowi PZPR.

Utworzenie pierwszego w historii wodociągów stałego ośrodka wczasowo-kolonijnego w Radolinie (powiat Trzcianka).

1959 r.

W grudniowe, mroźne dni tego roku mieszkańcy Poznania mogli być pozbawieni wody pitnej. Gwałtowna fala silnych mrozów i spadek poziomu wód Warty do 111 cm (tak płytkiego nurtu rzeki nie notowano od 140 lat, tj. 1820 r.) spowodowały możliwość zaprzestania dopływu wody do stawów infiltracyjnych jedynego – dębińskiego ujęcia wody dla miasta Poznania. Od 10 do 24 grudnia 200 pracowników wodociągów bez przerwy – dniem i nocą – pracowało walcząc z oblodzeniem, pogłębiając ujęcia brzegowe do stałych stacji pomp i m.in. montując też rurociągi ssawne. Ostatecznie, po dramatycznej akcji, udało się zapewnić dostawę wody dla mieszkańców i zakładów przemysłowych Poznania.

1962 r.

Utworzenie pierwszej w dziejach wodociągów Zasadniczej Szkoły Zawodowej.

1963 r.

Powołanie przy MPWiK specjalnej jednostki organizacyjnej pod nazwą: „Wodociągi dla miasta Poznania – Zakład w Budowie”. (1 maja, w oparciu o zarządzenie nr 141 Prezesa Rady Ministrów z 12 VII 1958 r.).

Położenie kamienia węgielnego pod budowę nowych wodociągów poznańskich (12 czerwca). Inwestycję rozpoczęto na terenie udokumentowanych zasobów wód podziemnych w tzw. basenie mosińskim, leżącym w pradolinie Warszawsko-Berlińskiej w ilości ok. 150 tys. m3 wody na dobę.

1964 r.

Zakończenie po 10 latach rozbudowy ujęcia dębińskiego i Stacji Uzdatniania Wody na Dębcu (1954-1964). Wodociąg poznański uzyskał planową wydajność do ok. 100 tys. m3 na dobę z 54 tys. m3 w 1954 r. Nadal jednak brakowało wody dla mieszkańców, w wyniku dużego wzrostu liczby ludności i budowy kolejnych zakładów produkcyjnych. Już w 1967 r. deficyt wody wynosił ok. 30% całkowitych dostaw wody dla Poznania.

1965 r.

Uroczyste obchody 100-lecia działalności wodociągów. Wśród odznaczonych pracowników było też kilku powstańców wielkopolskich. Z okazji 100-lecia wydano okolicznościową publikację (jedyny trwały ślad uroczystości).

1967 r.

Oficjalne uruchomienie największego ujęcia wody dla miasta Poznania – mosińskiego przez wiceministra Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej (16 grudnia). Uruchomiono wówczas I etap inwestycji, która powstała na gruntach o łącznej powierzchni 1900 ha.

1968 r.

Rozpoczęcie stałej eksploatacji ujęcia wody mosińskiego i uruchomienie Stacji Uzdatniania Wody w Mosinie, przy ul. Czereśniowej 1 (8 luty). W następnych latach kontynuowano dalszą rozbudowę ujęcia i stacji. Po raz pierwszy w historii poznańskich wodociągów uzyskano wydajność rzędu 100 tys. m3 wody dziennie (z ujcia dębińskiego i mosińskiego).

Oddanie do użytku na wierzchołku Moreny Pożegowskiej - znajdującej się w południowej stronie zabudowań Mosiny - Osowej Górze (132 m.n.p.m., pełniącej rolę „wieży ciśnień”) - 12 kolistych, betonowych zbiorników dla wody czystej. Ze Stacji Uzdatniania Wody w Mosinie poprowadzono też zachodnię magistralę wodociągową o średnicy 1000 mm i długości ok. 20 km, która grawitacyjnie doprowadzała wodę do Poznania, zaopatrując po drodze w wodę mieszkańców Mosiny, Puszczykowa i Lubonia.

1970 r.

Zakończono modernizację Przepompowni Ścieków przy ul. Garbary 120 (realizacja 1963-1970).

1974 r.

Rozpoczęcie budowy Centralnej Oczyszczalni Ścieków dla miasta Poznania w Koziegłowach na terenie Gminy Czerwonak na prawym brzegu Warty. Liczba ludności Poznania po raz pierwszy w dziejach miasta przekroczyła pół miliona mieszkańców.

1976 r.

1 lipca: dotychczasowe Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu otrzymuje nową nazwę: „Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu” (WPWiK; zarządzenie Wojewody Poznańskiego Nr 68/76 z 22 czerwca 1976 r.) i wielozakładowy charakter o zwiększonym zakresie terytorialnym działania. Do WPWiK włączono, działające dotychczas samodzielnie przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Gnieźnie, Szamotułach, Śremie i Nowym Tomyślu. Zwiększono też zakres działania WPWiK, które objęło powstałe wówczas nowe województwo poznańskie (m.in. prace w 32 miastach województwa).

1980 r.

Włączenie do eksploatacji nowego ujęcia wody w Gruszczynie.

Powstanie także w poznańskich wodociągach Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, pierwszej od ponad 30 lat niezależnej od władz organizacji społeczno-zawodowej.

1983 r.

Uruchomienie nowego brzegowego ujęcia wody dla Poznania „Mosina – Krajkowo”. Eksploatacja tego ujęcia skończyła dominację ujęcia dębińskiego o średniej wydajności do 100 m3 wody na dobę, w stosunku do mosińskiego – 140 tys. m3 na dobę. Nadal jednak, mimo większej wydajności ujęcia wody, w Poznaniu odczuwany był deficyt wody. Zapotrzebowanie na wodę wynosiło 305 tys. m3 wody na dobę, a zdolności produkcyjne wodociągu 235 tys. m3 wody na dobę. Tym samym deficyt w zaspokajaniu średniodobowego zapotrzebowania na wodę wynosił około 23% w mieście liczącym wówczas 574 tys. mieszkańców. Główną tego przyczyną było bezzasadne zużycie ogromnych ilości wody, gdyż koszty jej produkcji de facto pokrywał budżet państwa, a mieszkańcy płacili za jej zużycie bardzo niskie opłaty.

Obchody 700-lecia działalności wodociągów poznańskich w Teatrze Wielkim (Operze) w Poznaniu (przyjęto błędną datę założenia wodociągów w 1282 r.). W trakcie uroczystości WPWiK otrzymało Odznakę Honorową „Za Zasługi w rozwoju województwa poznańskiego”.

1985 r.

18 grudnia: w głównym wydaniu „Dziennika Telewizyjnego”, poinformowano mieszkańców Polski o wstępnym rozruchu nowej oczyszczalni ścieków dla Poznania - Centralnej Oczyszczalni Ścieków. Faktycznie, po 11 latach budowy, dokonano wstępnego rozruchu mechanicznego COŚ w Koziegłowach.

1988 r.

Oddanie do eksploatacji pompowni sieciowej wody czystej „Koronna” w Poznaniu, przy ul. Piątkowskiej róg Koronnej i kolejnych zbiorników wody czystej na Moraskiej Górze, wraz z magistralą łączącą te dwa obiekty wodociągowe.

1989 r.

Centralna Oczyszczalnia Ścieków zaczęła odbierać ścieki z prawobrzeżnej części Poznania (głównie Rataj) w ilości ok. 40 tys. m3 na dobę. Prowadzono tylko wstępny etap oczyszczania - mechanicznego. Mimo działania dwóch mechanicznych oczyszczalni ścieków rzeka Warta była nadal kanałem ściekowym, tak jak jej dopływy i duża część innych zbiorników wodnych.

Z dniem 29 grudnia pracownicy WPWiK przestali pracować w państwie realnego socjalizmu, dyktatury jednej partii, gospodarki ciągłych niedoborów – Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL od 1952 r.), a zaczęli działać, po 40 latach, w niepodległym, demokratycznym kraju o rynkowej gospodarce, w państwie pod nazwą Rzeczpospolita Polska.

1990 r.

Na pierwszym ujęciu wody – dębińskim – zakończono pracę przy wymianie najstarszego ujęcia lewarowego z 1909 r. – na pompowe, przez umieszczenie w studniach pomp głębinowych (realizacja 1983-1990).

Przejęcie przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji do eksploatacji Centralne Oczyszczalnie Ścieków o przepustowości 55 tys. m3 na dobę.

1991 r.

W wyniku restrukturyzacji i podziału Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu utworzono z dniem 1 listopada państwowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Poznaniu (PWiK). Przedsiębiorstwo objęło swym zasięgiem działania miasta, gminy: Poznań, Luboń, Swarzędz, Czerwonak, Murowana Goślina, Puszczykowo, Mosina.

Opracowano nową „Koncepcję technologiczną Centralnej Oczyszczalni Ścieków” w związku z wejściem w życie nowego rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, które wprowadziło konieczność usuwania związków biogennych.

Uruchomienie nowego ujęcia wody w Murowanej Goślinie.

1992 r.

Oddanie do eksploatacji w ujęciu mosińskim tzw. studni promienistej w Krajkowie.

1993 r.

W dniu 26 marca zawarto Porozumienie Komunalne pomiędzy gminami i miastami: Mosina, Puszczykowo, Swarzędz, Murowana Goślina, Luboń, Czerwonak i Poznań. W Porozumieniu  gminy powierzyły Miastu Poznań wykonanie zadań publicznych - prowadzenie spraw wodociągów i kanalizacji oraz pełnienie funkcji organu założycielskiego dla PWiK (równocześnie będącego przedsiębiorstwem państwowym). W Porozumieniu zawarto także postanowienia dotyczące utworzenia spółki kapitałowej.

Stacja Wodociągowa przy Grobli – po 84 latach – została wyłączona z eksploatacji.

1994 r.

W Stacji Uzdatniania Wody w Poznaniu przy ul. Wiśniowej 13 wprowadzono 1 września pierwszy w Polsce system wczesnego ostrzegania przed zanieczyszczeniami wody w przypadku awarii, katastrofy czy akcji terrorystycznej. Jako bioindykatory wykorzystano małże z rodzaju Szczeżuji. Metodę biomonitoringu opracował Zakład Ochrony Wód UAM w Poznaniu.

1996 r.

Wojewoda poznański, decyzją z dnia 27 czerwca, przekazał nieodpłatnie na rzecz Miasta Poznania majątek ruchomy PWiK w Poznaniu oraz na rzecz Miasta Poznania i Gmin nieruchomości Skarbu Państwa pozostające we władaniu PWiK. Dotychczasowe przedsiębiorstwo państwowe stało się komunalnym.

Rozpoczęcie prac ziemnych przy budowie oczyszczalni typu biologicznego i modernizacji dotychczasowych obietków Centralnej Oczyszczalni Ścieków (lipiec).

1997 r.

W dniu 27 czerwca podpisany został akt notarialny obejmujący akt utworzenia Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą „Poznańskie Wodociągi i Kanalizacja Spółka Sp. z o.o. w Poznaniu (PWiK Sp. z o.o. w Poznaniu), w związku z przekształceniem z mocy prawa przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę miasta.

Podjęcie niniejszej uchwały było wywiązaniem się z postanowień Porozumienia Komunalnego z 1993 r. Tym samym przedsiębiorstwo stało się ponownie własnością miasta, wróciło do miejskich struktur organizacyjnych, w których funkcjonowało od momentu powstania w 1865 r., aż do 1950 r., tj. 85 lat. Później, przez następne 45 lat przedsiębiorstwo działało jako państwowe (1951-1996).

1998 r.

Rozpoczęcie 6 czerwca procesu prywatyzacji PWiK Sp. z o.o. na podstawie uchwały Rady Miasta w sprawie restrukturyzacji Spółki. Władze miasta zamierzały zaangażować sektor prywatny (firmy zagraniczne) do świadczenia usług wodociągowo-kanalizacyjnych; majątek PWiK miał nadal pozostać własnością miasta.

Po raz pierwszy w historii firmy rozpoczęto wydawanie zakładowego czasopisma „Wodnik”.

Utworzono pierwszą w dziejach firmy komputerową stronę internetową w języku polskim, niemieckim i angielskim (www.pwik.pl)

Po raz pierwszy w historii firmy rozpoczęto prowadzenie działalności marketingowej, do dotychczasowego Działu Organizacji włączono marketing – powstał Dział Organizacji i Marketingu.

Rozpoczęcie akcji edukacyjnej „PLUSK”, kształtującej świadomość wśród najmłodszych odbiorców Spółki, tj. dzieci ze szkół podstawowych i gimnazjalnych. Symbolem akcji stała się sympatyczna maskotka – Bóbr „PLUSK” i Aquanek – kropelka wody.

Oddanie do użytku nowej przepompowni ścieków w Kobylepolu.

1999 r.

Oficjalne otwarcie nowoczesnej chlorowni w Stacji Wodociągowej w Mosinie. Nowy system chlorowania wody przyczynił się do polepszenia jej właściwości, zaniku charakterystycznego zapachu i wyczuwalnego posmaku chloru w wodzie pitnej dostarczanej dla części mieszkańców Poznania.

Opublikowano pierwszy w historii firmy Raport Roczny – Poznańskich Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. za rok 1998. Raport wydano w języku polskim i angielskim (Annual Report).

Uruchomienie w Centralnej Oczyszczalni Ścieków pierwszego ciągu technologicznego do biologicznego oczyszczania ścieków (wrzesień).

Rozpoczęcie budowy autostrady A 2 (węzła dębińskiego) przez ujęcie wody „Dębina”, co spowodowało likwidację części studni ujmującej wodę w tym ujęciu, a tym samym zmniejszenie wody pitnej dla Poznania.

Po raz pierwszy w historii firma została poddana badaniom rynkowym. Działalność firmy oceniali mieszkańcy Poznania i sąsiednich gmin. Badania przeprowadziła duńska firma „COWI” oraz polska „ANKIETER”.

2000 r.

Pierwszy w III RP wspólny dla pracowników i ich rodzin „Piknik”, festyn (wspólne zabawy, spotkania organizowano już w czasach II RP i po 1945 r.).

Uruchomienie na terenie Centralnej Oczyszczali Ścieków całego ciągu technologicznego oczyszczalni typu biologicznego.

2001 r.

Zakończenie budowy Centralnej Oczyszczalni Ścieków, największej dotychczasowej inwestycji komunalnej w dziejach miasta i chyba najdłuższej, bo trwającej aż 27 lat od rozpoczęcia pierwszych prac przy budowie oczyszczalni (oficjalne otwarcie 5 czerwca).

Pierwsze w historii firmy tzw. „Drzwi otwarte”, tj. udostępnienie do zwiedzania obiektów firmy dla mieszkańców Poznania.

Jako jedyna firma tej branży w Polsce Zarząd Spółki wdrożył uchwałę dotyczącą „Poziomu Świadczeń Usług na terenie PWiK” (luty; kontrolę powierzono firmie zewnętrznej).

Spółka po raz pierwszy w dziejach otrzymała środki finansowe z Unii Europejskiej - z Funduszu ISPA (Przedakcesyjnego Instrumentu Polityki Strukturalnej, utworzonego w 1999 r.) w celu pomocy dla krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Firma otrzymała 59 mln 508 tys. euro na rozbudowę i modernizację systemu kanalizacji oraz oczyszczalni ścieków w aglomeracji poznańskiej.

Oddanie do użytku nowej przepompowni ścieków w Luboniu.

Otwarcie Stacji Diagnozowania Samochodów na terenie Stacji Uzdatniania Wody przy ul. Wiśniowej 13.

2002 r.

Uroczysta podpisanie Porozumienia Wspólników. Porozumienie zostało zawarte i podpisane pomiędzy Poznaniem i następującymi miastami, gminami: Luboniem, Puszczykowem, Swarzędzem, Mosiną i Murowaną Gośliną. Na mocy tego Porozumienia obok Poznania udziałowcami, współwłaścicielami PWiK Sp. z o.o. w Poznaniu stały się wyżej wymienione miasta oraz grupa uprawnionych pracowników Spółki (22 lipca).

Ujęcie Wody Dębina. Wyłączenie z obszaru tego ujęcia strefy oddziaływania odcinka Autostrady A2 – węzła Dębińskiego. Budowa Autostrady spowodowała straty aż 23% zasobów ujęcia. Oddział Dróg Krajowych w Poznaniu przekazał Spółce – w ramach rekompensaty 30 mln euro na inwestycje wodociągowe, odbudowę zdolności produkcji wody.

Zakończenie modernizacji Ujęcia Wody na Dębinie, przeprowadzonej w związku z budową przez ujęcie autostrady A 2.

Zmiana trasy magistrali zachodniej (Mosina – Puszczykowo – Poznań), związanej z budową autostrady. „Przełożenie” nowego odcinka magistrali (dł. 3 km, śr. 1 m) do istniejącego (odbiór techniczny 30 IX)).

Wodociągi dla Gminy Suchy Las, oficjalne otwarcie i rozpoczęcie dostaw wody dla gmin: Kórnik, Dopiewo, Tarnowo Podgórne.

„Waterworks Forum”. Zorganizowanie z inicjatywy kierownictwa ówczesnych Poznańskich Wodociągów i Kanalizacji pierwszej w Polsce międzynarodowej konferencji poświęconej wyłącznie prawnym i finansowym aspektom funkcjonowania branży wodociągowej z udziałem polskich i zagranicznych instytucji związanych z gospodarką wodno-ściekową (13-14 maj).

Przepompownia Ścieków, ul. Garbary 120. Oficjalne, uroczyste otwarcie zmodernizowanej po 92 latach Przepompowni (25 kwietnia; prace rozpoczęto w 1999 r., a zakończono w 2001 r.). Po raz pierwszy też, w ramach tzw. „Drzwi otwartych” umożliwiono mieszkańcom zapoznanie się z jej działalnością.

Rezygnacja z prywatyzacji Spółki. Uchwałą Rady Miasta Poznania z 28 maja zrezygnowano z restrukturyzacji Poznańskich Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

Stacja Uzdatniania Wody w Gruszczynie. Modernizacja obiektu w starej chlorowni i budowa drugiego, nowoczesnego budynku chlorowni (realizacja 2001-2002).

Wybudowano nową magistralę wodociągową „Koronna – Morasko” o długości 7 km i średnicy 1 m.

2003 r.

AQUANET Sp. z o.o. Nowa nazwa firmy: „wodna sieć” zaczęła obowiązywać od 1 lipca. Zmianę nazwy firmy dokonano uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w dniu 6 maja. Dotychczasowa nazwa: „Poznańskie Wodociągi i Kanalizacja” obowiązywała 6 lat, tj. od 1 lipca 1997 r. do 30 czerwca 2003 r.

„Aquanet – Jakość życia”. Wprowadzenie nowych zmian w Systemie Identyfikacji Wizualnej Spółki (jednolite oznakowanie graficzne, w tym m.in. nowej nazwy Spółki, logo i wyżej wymienionego znaku słownego).

POLEKO. Spółka po raz pierwszy uczestniczyła w Międzynarodowych Targach Ekologicznych „Poleko”, organizowanych przez Międzynarodowe Targi Poznańskie.

Fontanna im. Edwarda Raczyńskiego na Jeziorze Maltańskim. Uroczyste uruchomienie największej w Polsce wodnej fontanny, ufundowanej przez Spółkę dla mieszkańców z okazji 750-lecia lokacji, założenia Civitatis Posnaniensis – Miasta Poznania (28 czerwca).

Bobry powróciły nad Wartę. To była sensacja, po przeszło 30 latach pracownicy Spółki na Ujęciu Wody w Mosinie zauważyli żerujące bobry, dowód wzrastającej czystości wód rzeki, także w wyniku działań Spółki.

Nowi udziałowcy Spółki. Kolejnym współudziałowcem Spółki – siódmym, stała się Gmina Czerwonak (6 maja) oraz 16 uprawnionych pracowników Aquanetu.

Budynek Biurowy. Nowy – trzykondygnacyjny obiekt przy ul. Dolna Wilda 126 wybudowano na terenie Stacji Uzdatniania Wody (prace w latach 2002-2003).

2004 r.

Projekt „Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta Poznania”. Uroczyste podpisanie w sali renesansowej poznańskiego Ratusza dokumentów rozpoczynających realizację tego wielkiego Projektu składającego się m.in. z 8 kontraktów, inwestycji budowlanych (24 września). Projekt o wartości ponad 104 mln euro współfinansowała Unia Europejska (57% bezzwrotnej pomocy i Spółka – 43%). Projekt Spółka złożyła w 1999 r. W Brukseli projekt zaakceptowano w 2001 r., Rząd RP podpisał w 2002 r. Realizację Projektu rozpoczęto w 2004 r., a zakończono we wrześniu 2010 r.

Fundusz Wodociągowy. Aquanet, jako pierwsza i wówczas jedyna firma w Polsce utworzyła fundusz wspomagający najuboższych mieszkańców na terenie Poznania i okolicznych gmin – dopłaty do rachunków za wodę i odbiór ścieków.

Konkursy plastyczne. Dział Marketingu, istniejący od 2004 r. zorganizował po raz pierwszy w historii firmy tego typu konkursy dla uczniów szkół podstawowych klas: I do IV.

„Przygody Aquanka” (kropelki wody), to pierwsze wydanie komiksu dla dzieci w historii firmy, prezentują w przystępnej formie opowieść o uzdatnianiu wody i oczyszczaniu ścieków. „Aquanek” stał się jednocześnie drugim – po bobrze „Plusku” – symbolem, maskotką akcji edukacyjnej.

Małże kontra terroryści. Jubileusz 10-lecia funkcjonowania pierwszego w Polsce biomonitoringu biologicznego, działającego od 1 września 1994 r.

Mosina. Budowa Ujęcia Wody Sowiniec – Krajkowo w celu poprawy jakości złóż wód podziemnych i uzupełnienie strat wody utraconej w Ujęciu Wody Dębina. W trakcie prac wybudowano także zabezpieczenia przeciwpowodziowe terenu ujęcia oraz okolicznych wsi. Poprawiono walory turystyczno-rekreacyjne terenów starorzecza Warty bezpośrednio sąsiadujących z ujęciem.

Otwarcie nowych możliwości dostawy wody dla gmin położonych na północ od Poznania w wyniku budowy 7 km magistrali wodociągowej o średnicy 1 m od ul. Koronnej do zbiorników wody na Morasku (realizacja 2003-2004)

Oczyszczalnia Ścieków w Szlachęcinie. Fundusz Spójności (UE). Modernizacja, a w zasadzie budowa od podstaw oczyszczalni ścieków typu mechaniczno - biologicznego z usuwaniem biogenów (realizacja: 2003-2004).

Nowi udziałowcy Spółki. Kolejnymi współudziałowcami Aquanetu zostały trzy gminy: Kórnik, Suchy Las i Brodnica.

Powstanie Grupy Kapitałowej AQUANET (14 maja).

Aquanet – Krzesinki Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Utworzenie Spółki zależnej, wyodrębnionej ze struktur Aquanetu (były Dział Geologiczno-Wiertniczy), której właścicielem jest Aquanet (100% udziałów).

Kolektor Prawobrzeżny – zakończenie II etapu budowy o łącznej długości 780 m i średnicy 2,4 m. (realizacja 2003-2004).

THM, czyli oznaczenie organicznych związków powstających wtórnie w czasie procesu chlorowania wody (związków rakotwórczych), wprowadzono oznaczenia badań przez Laboratorium Badań Wody w Spółce.

Monitoring sieci wodnej Poznańskiego Systemu Wodociągowego (PSW), wprowadzenie tego typu programu badań w celu określenia punktów PSW, w których zanotowano problemy z jakością wody.

Kieszonkowe urządzenie elektroniczne do badania stężenia chloru w miejscu poboru próbki. W te urządzenia wyposażono pracowników odpowiedzialnych za produkcję oraz kontrolę jakości wody.

Stacja Uzdatniania Wody i Ujęcia Wody w Mosinie, rozpoczęcie pierwszego etapu kompleksowej modernizacji i rozbudowy tych obiektów. Między innymi zwiększono wydajność ujęcia do 120 tys.3 na dobę, wykonano zabezpieczenia przeciwpowodziowe, zwiększono ochronę walorów przyrodniczych starorzecza Warty (realizacja 2003-2004).

2005 r.

Aquanet Spółka Akcyjna. Z dniem 25 maja tegoż roku nastąpiło przekształcenie formy prawnej Aquanet ze Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Spółkę Akcyjną.

Statut Spółki Akcyjnej. Podpisanie Statutu Spółki w formie aktu notarialnego przez 10 Gmin: Miasto Poznań, Gmina Mosina, Miasto Puszczykowo, Miasto Luboń, Gmina Czerwonak, Miasto i Gmina Murowana Goślina, Gmina Suchy Las, Miasto i Gmina Swarzędz, Gmina Kórnik, Gmina Brodnica i 101 osób fizycznych, uprawnionych pracowników Spółki.

Zakład Gospodarki Komunalnej Wodociągi i Kanalizacja Sp. z o.o. w Ostrorogu. W tym roku Aquanet S.A. został udziałowcem, współwłaścicielem tego Zakładu, Gmina Ostroróg zyskała doświadczonego, strategicznego inwestora, a Spółka Aquanet nowy rynek zbytu dla swoich usług (Gmina nie graniczy z systemem wodociągowym aglomeracji poznańskiej). Aquanet stał się pierwszą publiczną firmą wodociągową w kraju, która stała się współwłaścicielem innej firmy wodociągowej.

Wizerunek Spółki w oczach klientów i pracowników. Zaprezentowanie wyników kompleksowych badań marketingowych – pierwszych tego typu w historii firmy – zorganizowanych przez Dział Marketingu w 2004 r.

Z Grobli na Dolną Wildę. Po 140 latach przeniesiono siedzibę Zarządu Spółki z ul. Grobli 15 (w latach 1865-1918 Grabenstrasse) do nowego obiektu biurowego przy ul. Dolna Wilda 126 ( 1 czerwiec; oficjalne prace biur Zarządu na ul. Grobli 15 zakończono 30 maja).

„Księga Standardów Zawodowych Pracowników Spółki Aquanet” – to pierwsze tego typu opracowanie w historii firmy.

„Pierwsze kroki w Aquanecie” – pierwszy przewodnik dla pracowników rozpoczynających pracę w Spółce.

Oficjalne otwarcie Pracowni Chemii Instrumentalnej w Laboratorium Badań Wody. Pracownię wyposażono w specjalistyczną aparaturę badawczą, w tym w supernowoczesny Kwadropulowy Spektrometr ICP-MS (m.in. do badania metali ciężkich), pierwszy tego typu aparat w firmach wodociągowych w Polsce i jedyny wówczas w Poznaniu.

Kamera filmowa w sieci kanalizacyjnej – nieformalny jubileusz 10-lecia działalności tego sprzętu w Spółce (od 1995 r.) i zakup nowocześniejszego sprzętu zainstalowanego w samochodzie marki Ford TRANSIT.

Kredyt 500 mln zł. W grudniu tegoż roku w siedzibie Spółki podpisano umowę finansową pt. „Polska – projekt wodno-kanalizacyjny Aquanet”. Stronami umowy były Aquanet SA oraz Europejski Bank Inwestycyjny. Kredyt został przeznaczony na sfinansowanie 280 zadań inwestycyjnych w latach 2004-2009, w celu modernizacji i rozwoju Spółki. Aquanet jest pierwszą i dotychczas jedyną w Polsce firmą z branży wodociągowo-kanalizacyjnej, która otrzymała kredyt od EBI (2010).

Opracowano „Plan Działań Inwestycyjnych Aquanet S.A. na lata 2006-2015” i „Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych w posiadaniu Aquanetu na lata 2006-2010”.

2006 r.

„Ręce myję – zdrowo żyję”. Taką akcję higieniczną zorganizował po raz pierwszy Dział Marketingu. Skierowano ją do najmłodszych dzieci – przedszkolaków z Poznania i okolic miasta. Akcje cieszyły się dużym zainteresowaniem i są kontynuowane.

Prace plastyczne, po raz pierwszy prace finalistów tego konkursu zostały zaprezentowane mieszkańcom Poznania w szerszej przestrzeni publicznej – na przystankach tramwajowych i autobusowych MPK.

Laboratorium Badań Ścieków na terenie COŚ, otrzymało Certyfikat Akredytacji na 17 metod badawczych, przyznany przez Polskie Centrum Akredytacji, czyli zaczęło spełniać „Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorujących (wykonujących badania na najwyższym poziomie jakości – A.Z.).

Internet. „Plusk dla dzieci” – „Aqualandia”, specjalna podstrona informacyjna, z grami komputerowymi w języku polskim i angielskim – w zabawowy sposób wyjaśniająca proces uzdatniania wody i oczyszczania ścieków. Tego typu podstronę Spółka utworzyła jako pierwsza firma wśród zakładów wodociągowo-kanalizacyjnych w Polsce.

„Poprawa jakości wód Zbiornika Maltańskiego”, to raport opracowany przez grupę pracowników - specjalistów Spółki Aquanet dla Zarządu Miasta Poznania w celu realizacji tego przedsięwzięcia.

Kolektor ogólnospławny „A” (Fundusz Spójności – UE). Realizacja Kontraktu nr 3, zadanie 2. Wybudowano kolektor o długości 1,3 km i średnicy 3,2 m, od ul. Niepodległości do ul. Kościelnej (realizacja 2005 – 30 VIII 2006 r.).

Centralna Oczyszczalnia Ścieków. Zakończenie modernizacji 2 Komór Fermentacyjnych o pojemności 4900 m3 każda i wysokości 26 m (7 pięter) (Fundusz Spójności – UE). Realizacja: 2006 – 23 X 2006 r.). Była to pierwsze zakończenie inwestycji, spośród 8 kontraktów budowlanych realizowanych w ramach Unijnego Projektu „Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta Poznania”.

Centralna Oczyszczalnia Ścieków. Zakończenie pierwszego etapu hermetyzacji części otwartych obiektów oczyszczalni, w celu zmniejszenia emisji uciążliwych zapachów. (realizacja luty – sierpień 2006 r. z własnych funduszy Spółki).

Kolektor Prawobrzeżny II – drugi odcinek (Fundusz Spójności UE). Zakończenie budowy kolektora o dł. 1,5 km, na terenie Nowych Zawad. (realizacja: 2005-2006).

Stacja Uzdatniania Wody w Gruszczynie. Kompleksowa modernizacja Stacji, m.in. zwiększenie wydajności z 12 tys. m3 na dobę do 25 tys. m3, pełna automatyzacja. (realizacja 2004-2006).

2007 r.

Rozpoczęcie realizacji nowego, wieloetapowego Projektu „Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej dla ochrony zasobów w Poznaniu i okolicach”. Projekt jest finansowany z Funduszy Spójności Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. W ramach projektu zrealizowanych zostanie 40 zadań inwestycyjnych o wartości ok. 1,2 mld zł., dofinansowanego ze środków unijnych w kwocie 600 mln zł. Wszystkie inwestycje mają być zakończone do końca 2015 r.

Monopol – Nie. 1 marca Urząd Ochrony i Konkurencji Konsumentów w Poznaniu ogłosił werdykt dotyczący stosowania przez Spółkę Aquanet praktyk monopolistycznych, działań ograniczających konkurencję, polegający na nadużywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku. Urząd nie stwierdził takich praktyk i odrzucił wniosek złożony przez Poznańską Spółdzielnię Mieszkaniową. Urząd nie stwierdził również, aby Aquanet w latach: 2004, 2005 i 2006 narzucał uciążliwe warunki umów na dostawę wody i odprowadzanie ścieków przynosząc Spółce nieuzasadnione korzyści.

Centralna Oczyszczalnia Ścieków. Zakończenie kontraktu nr 5 „Zagospodarowanie biogazu” (Fundusz Spójności – UE). Wybudowanie Stacji Gazogeneratorów na terenie COŚ, wytwarzający z biogazu energię elektryczną (o łącznej mocy 2,8 MW) i cieplną. (realizacja: 2005 – 18 IX 2007 r.). Stacja Gazogeneratorów, po otrzymaniu koncesji na wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii (tzw. B60) otrzymała nazwę: „Elektrownia na biogaz - COŚ Koziegłowy” (24 XII 2007 r.).

„Wielkie wiercenie tunelu pod Wartą”. Zakończenie kontraktu 2 „Remontu i modernizacji rurociągów tłocznych między pompownią Garbary, Lewobrzeżną Oczyszczalnią Ścieków i kolektorem prawobrzeżnym (Fundusz Spójności – UE). Wybudowano system stalowych rur o dł. 2,3 km (część pod dnem Warty, w pobliżu mostu Lecha – 140 m dł.; realizacja 2005 r. – 18 X 2007).

2008 r.

Stacja Uzdatniania Wody i Ujęć Wody w Mosinie. Jubileusz 40-lecia, 8 lutego 1968 r. oficjalnie uruchomiono produkcję wody na tych obiektach. Wówczas średnio dobowa produkcja wynosiła ok. 35 tys. m3 wody na dobę, po 1980 r. aż 150 tys. m3 na dobę, a w 2008 r. 80 tys. m3 wody na dobę. W 1970 r. poznaniak zużywał średnio na dobę 234 litrów wody; 1985 – 180 litrów, a w 2008 r. – 109 litrów wody.

„Książka komunikacji kryzysowej”, pierwsze tego typu tak obszerne opracowanie, zawierające procedury postępowania w sytuacjach niebezpiecznych, krytycznych.

Gmina Pniewy i Mieścisko wyraziły wolę nawiązania współpracy w zakresie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej z Spółką Aquanet. Podpisanie odrębnych Listów Intencyjnych.

Rzecznik prasowy Aquanet S.A. Powołanie pierwszego w historii firmy rzecznika (15 grudzień).

„Wodne skojarzenia”. Rozpoczęto organizację specjalnego konkursu fotograficznego.

„Odkrycie” przez dziennikarzy, mieszkańców zabytkowej, przemysłowej architektury Starej Gazowni z 1856 r. i budynków dawnych wodociągów miejskich z lat 1865-1909. Na ich zwiedzanie, 14 czerwca, zdecydowało się ponad 500 osób, łącznie z prezydentem miasta Poznania Ryszardem Grobelnym.

2009 r.

„Podatek od deszczu”. Uchwała Nr XLVIII/62F/V/2009 Rady Miasta Poznania z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych przez Zarząd Dróg Miejskich (OD/1) w Poznaniu, na okres od 1 lipca 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. (do miejskiej kanalizacji deszczowej, eksploatowanej przez ZDM, a nie Spółkę Aquanet). Dotychczas takich opłat nie pobierano nigdy w historii miasta.  

„Kapsuła Czasu – wiadomość dla potomnych”. W związku z budową nowego laboratorium przy ul. Dolna Wilda 126 w jego fundamentach pracownicy umieścili w specjalnym pojemniku informacje o Spółce i m.in. wiersze, ulotki, zdjęcia (29 lipca).

Certyfikat Akredytacyjny dla Laboratorium Badań Wody, wydany przez Polskie Centrum Akredytacji w Warszawie, potwierdził wysoką jakość badań Laboratorium, które dołączyło do najlepszych nie tylko w Polsce, ale i w Europie.

Nowa Księga Systemu Identyfikacji Wizualnej Aquanet S.A. Zmianie uległy m. in. znakowania wewnętrzne i zewnętrzne, druki. Część elementów jak logo i jego kolory, znakowanie pojazdów, strojów roboczych, flag itp. nie zmieniono (1 lipiec). 

Aquanet Ostroróg Sp. z o.o. 7 września tegoż roku nastąpiła rejestracja w Krajowym Rejestrze Sądowym zmiany nazwy Spółki zależnej Aquanet S.A., tj. Zakładu Gospodarki Komunalnej Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. na wyżej wymienioną.

Ujęcie Wody Dębina. Ukończenie koncepcji programowo przestrzennej dotyczącej modernizacji i rozbudowy Ujęcia.

Przedstawienie 30 czerwca, podczas Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółki, „Programu Działań Inwestycyjnych Aquanet S.A. na lata 2009-2018”, tj. dwóch Projektów. „Projektu uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej dla ochrony zasobów wodnych w Poznaniu i okolicach – Etap I” (realizacja do 2015 r.) i „Projekt uporządkowania (...) – Etap II” (realizacja do 2018 r.).

Chronią Puszczę Zielonkę. Akceptacja przez Komisję Europejską Projektu „Kanalizacja obszaru Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka i okolice”. Projekt został przygotowany przez Związek Międzygminny Puszcza Zielonka, ale także koordynowany od 2004 r. przez pracowników Spółki Aquanet.

„Natura 2000”. Zakończenie prac nad inwentaryzacją cennego obszaru przyrodniczego w Ujęciu Wody Mosina Krajkowo, wykonanej na koszt Spółki. Objęcie największego Ujęcia Wody programem „Natura 2000” nie oznacza bezwzględnego zakazu prowadzenia działalności i inwestycji, jednak stanowi znaczne utrudnienie.

Promienko. Kolejny etap rozbudowy i modernizacji ujęcia wody (I etap – 2007 r., a drugi 2009 r.).

Czyste Jezioro Kierskie. Zakończenie realizacji Kontraktu nr 4 „Kanały sanitarne wraz z pompowniami sieciowymi i rurociągami tłocznymi na terenie gminy Tarnowo Podgórne” (Fundusz Spójności – UE). Ułożono m.in. 53 km rurociągów, powstało 21 przepompowni, przyłączono do kanalizacji 1800 posesji z gminy. (realizacja: 2006 – grudzień 2009).

2010 r.

Lewobrzeżna Oczyszczalnia Ścieków (Fundusz Spójności – UE). Kompleksowa modernizacja i rozbudowa – po 100 latach – oczyszczalni mechanicznej. Wybudowano oczyszczalnię typu mechaniczno-biologicznego z usuwaniem biogenów, o wydajności ok. 50 tys. m3/d., dokonano hermetyzacji obiektów emitujących nieprzyjemne zapachy, wykorzystanie biogazu. Oficjalne otwarcie 9 września wraz z udostępnieniem nowego obiektu dla mieszkańców miasta w ramach tzw. „Drzwi otwartych” (realizacja 2006 – 31 XII 2009 r.).

„Opłata za deszczówkę”. Na mocy Uchwały Rady Miasta Poznania, Spółka Aquanet zaczęła pobierać od kwietnia opłaty za wody opadowe (deszcz) i roztopowe (śnieg, lód), wpływające do kanalizacji ogólnospławnej (głównie w centrum miasta). Za odprowadzenie wody deszczowej z 1 m2 dachu każdego budynku trzeba zapłacić 16 gr. miesięcznie). Nigdy wcześniej w historii firmy nie pobierano takich opłat.

Centralna Oczyszczalnia Ścieków. (Fundusz Spójności – UE). Zakończenie realizacji części Kontraktu nr 5, tj. „Budowa Stacji Termicznego Suszenia Osadu – trzech linii technologicznych w celu zmniejszenia uciążliwości oddziaływania odoru, smrodu (nawet w odległości 1 km). Liczne usterki, w wyniku których zamiast zakończenia i inwestycji w 2007 r. oddano ją do użytku w lipcu 2010. Tym samym Spółka Aquanet wprowadziła pierwszą w Polsce nowoczesną gospodarkę odpadami, która jest realizowana tylko przez najlepsze europejskie oczyszczalnie. (realizacja: 2005-2010).

Zakończenie realizacji Projektu „Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta Poznania”, współfinansowanego przez Unię Europejską. Dzięki temu zwiększono efektywność działania sieci kanalizacyjnej, oczyszczalni ścieków, poprawiono stan środowiska, zwłaszcza wodnego, umożliwiono rozwój gospodarczy aglomeracji poznańskiej.

Spółka otrzymała dofinansowanie w wysokości ponad 317 mln zł z Funduszu Spójności UE w ramach Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko” na realizację Projektu „Uporządkowanie gospodarki... etap I”. Przewidziana kwota na realizację wszystkich – 12 zadań inwestycyjnych to prawie 600 mln zł. (21 lipiec).

Długa Goślina, rozbudowa i modernizacja Ujęcia i Stacji Uzdatniania Wody. (realizacja 2009-2010).

Rozpoczęcie realizacji Projektu „Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej dla ochrony zasobów wodnych w Poznaniu i okolicach – etap I. (Fundusz Spójności – UE). W jego ramach rozpoczęto najpierw kompleksową modernizację Stacji Uzdatniania Wody w Mosinie – etap II, jednej z największych inwestycji wodociągowych w Polsce. Prace rozpoczęto w styczniu 2010, choć wmurowanie aktu erekcyjnego, pod nową inwestycję, nastąpiło 26 sierpnia, a prace mają być zakończone w sierpniu 2015 r.

Odbył się X jubileuszowy „Piknik” zakładowy, integracyjny festyn pracowniczy – zorganizowany po raz pierwszy w historii firmy w 2000 r. z inicjatywy obecnego prezesa Zarządu Spółki.

Rozpoczęto kampanię promocyjną pod hasłem „1 metr sześcienny wody” (czyli, ile zużywasz wody?) oraz „Retro” dotyczącą promocji inwestycji unijnych, w tym modernizacji Stacji Uzdatniania Wody w Mosinie.

2011 r.

Powołanie z dniem 1 lutego nowej jednostki organizacyjnej o nazwie „Laboratorium Badań Środowiskowych”. Nowa jednostka powstała z połączenia dwóch działających dotychczas laboratoriów: „Badań Ścieków” w Koziegłowach i „Badań Wody” przy ul. Dolna Wilda 126 w Poznaniu.

Uroczyste podpisanie umowy o współpracy między Aqunet S.A. a gminą Mieścisko w zakresie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy (30 marca). Firma wodociągowa w Mieścisku przyjęła nazwę Aquanet Mieścisko Sp. z o.o.

Zakończenie modernizacji Centralnego Budynku Administracyjnego (CBA) na terenie Stacji Uzdatniania Wody przy ul. Dolna Wilda 126. Nowy obiekt został zajęty przez najważniejsze jednostki, działy organizacyjne firmy, włącznie z Zarządem Spółki (koniec lutego).

W połowie czerwca na kamieniu przy „górnej” portierni od ul. Wiśniowej 13 umieszczono tablicę pamiątkową poświęconą pracownikom Miejskich Wodociągów Stołecznego miasta Poznania, zamordowanych przez okupanta niemieckiego w latach 1939-1945. Tablica umieszczona była wcześniej na ścianie jednego z budynków firmy (prawdopodobnie wykonana po 1970 r.).

2012 r.

Opracowano dokument prezentujący nową strategię Spółki na lata 2012-2016. Podstawowym zadaniem nowej strategii jest obniżenie kosztów i zwiększenie efektywności działania Spółki.

Zakończenie kompleksowej modernizacji pompowni wody „Koronna” w Poznaniu. Obiekt ten też dodatkowo zagospodarowano na potrzeby Pogotowia Wodociągowego i nowego Punktu Obsługi Klienta w Poznaniu (2 maja).

Zakończenie modernizacji Stacji Uzdatniania Wody w Biedrusku.

W trakcie jubileuszowych obchodów 20-lecia działalności Izby Gospodarczej „Wodociągi Polskie”, zrzeszającej 450 przedsiębiorstw rynku wody i ścieków, prezes Aquanetu Paweł Chudziński otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie zostało nadane przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego „Za wybitne zasługi dla rozwoju gospodarki narodowej i branży wodociągowo-kanalizacyjnej” (13 września).

Zakończenie budowy Kolektora Prawobrzeżnego II – trzeciego odcinka, „rury” o długości 3,9 km od ul. Głównej do skrzyżowania ul. Milczanowskiej i ul. Bolesława Krzywoustego w Poznaniu (m.in. w rejonie Ronda Śródka i Ronda Rataje). Realizacja (2010- 30 maja 2012).

2013 r.

Spółka dołączyła do projektu Konsorcjum Marki Poznań, powstałego w 2009 r., w ramach Strategii Promocji Miasta Poznania. Tym samym Spółka Aquanet rozpoczęła trwałą współpracę marketingową z miastem i 39 partnerami komercyjnymi związanymi z Konsorcjum.

Oddanie do eksploatacji zmodernizowanej Oczyszczalni Ścieków w Borówcu.

Ukończenie budowy Przepompowni Ścieków „Hetmańska” w Poznaniu.

Rozpoczęcie w lipcu hermetyzacji pierwszego z czterech osadników wstępnych o średnicy 52 m – pierwsza w takiej skali hermetyzacja w Polsce.

Z dniem 1 czerwca rozpoczęto społeczną kampanię promocyjną pod hasłem „Wodę z kranu pij na zdrowie”. „Dlaczego, bo jest tania, smaczna, zdrowa i w pierwiastki wzbogacona”. Kampania zachęca poznaniaków do picia wody prosto z kranu.

Spółka Aquanet – Krzesinki zmieniła nazwę na „Terlan”.

Z dniem 1 lipca wyodrębniono ze struktur Aquanetu „Laboratorium Badań Środowiskowych”, zmieniając jednocześnie nazwę i status prawny. Powołano jednostkę pod nazwą: „Aquanet Laboratorium Spółka z o.o.”, jako podmiot zewnętrzny, działający jednak w ramach Grupy Kapitałowej Aquanet S.A. (100% udziałów).