Rozpocznij wpisywanie...

Ustawienia i linki zewnętrzne

Biuletyn Informacji Publicznej otwiera się w nowej karcie otwiera się w nowej karcie otwiera się w nowej karcie otwiera się w nowej karcie

Wciśnij CTRL i "+", aby powiększyć widok lub CTRL i "-", aby zwiększyć.
W celu przywrócenia rzeczywistej wielkości wciśnij CTRL i "0".

Stacja Termicznego Suszenia Osadu

10/10/2012

STACJA TERMICZNEGO SUSZENIA OSADU

 

Stacja Termicznego Suszenia Osadu na terenie COŚ powstała w latach 2005 - 2008 w ramach Projektu "Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla Miasta Poznania", współfinansowanego przez Unię Europejską z Funduszu Spójności. Pierwszy rozruch Stacji miał miejsce w 2009 roku.


NA CZYM POLEGA SUSZENIE OSADU?

Suszenie osadu polega na usunięciu z osadu metodą termiczną wody, która pozostała po odwodnieniu mechanicznym (po wyciśnięciu osadów na prasach w dalszym ciągu pozostaje w nich 70 - 85 % wody). Suszenie prowadzi do znaczącego obniżenia objętości i masy osadu, zmienia jego właściwości fizyczne oraz prowadzi do higienizacji (unieszkodliwienia substancji organicznych niebezpiecznych dla człowieka).

Suszenie osadu ściekowego pozwala przekształcić osad w produkt o określonych parametrach, ułatwiających jego przyrodnicze zagospodarowanie lub ostateczne unieszkodliwienie metodami termicznymi.

JAK DZIAŁA STACJA TERMICZNEGO SUSZENIA OSADU?

Stacja Termicznego Suszenia Osadu składa się z trzech odrębnych linii suszarniczych, z których każda ma zdolność odparowania wody na poziomie 3050 kg/h. Na potrzeby pracy COŚ w pełnym rozruchu działają dwie linie, trzecia jest uruchamiana w przypadku zwiększonych potrzeb przerobowych.

Istotą procesu jest zmieszanie, w odpowiedniej proporcji, mokrego osadu z wysuszonym wcześniej osadem suchym. Tak przygotowana mieszanina wrzucana jest do góry, do cylindrycznego urządzenia wyposażanego w cztery półki (podgrzane do temp. 260 oC). Za pomocą specjalnie przygotowanych zgarniaczy, osad transportowany jest po gorących półkach w dół suszarki, aby umożliwić całkowite odparowanie wody. W trakcie przegarniania tworzony jest granulat (podobny do granulowanej herbaty), który po opuszczeniu urządzenia zostaje odpowiednio schłodzony i odpylony.


Proces suszenia osadów. Kliknij, żeby powiększyć.

 

DO CZEGO SŁUŻY GRANULAT?

Powstały w wyniku suszenia osadu granulat o średnicy powyżej 2 milimetrów jest bezpieczny dla zdrowia i środowiska. Posiada dużą wartość opałową i jest łatwy w transporcie. Gotowy produkt można zagospodarować na różne sposoby np. spalać (wartość opałowa zbliżona do węgla brunatnego) lub wykorzystać do produkcji cementu.

W procesie suszenia wysoko temperaturowego w Stacji Termicznego Suszenia Osadu powstają silnie zanieczyszczone różnymi związkami chemicznymi opary, wymagające oczyszczenia przed odprowadzeniem do środowiska. Dla instalacji suszenia wskazana jest więc pełna hermetyzacja obiektów i kierowanie powietrza wylotowego na biofiltry.

DO CZEGO SŁUŻY BIOFILTR?

Biofiltr jest najpopularniejszym urządzeniem oczyszczającym ze związków chemicznych zanieczyszczone powietrze powstałe w procesie suszenia wysokotemperaturowego w Stacji Termicznego Suszenia Osadu.

Degraduje zanieczyszczenia za pomocą mikroorganizmów, umieszczonych w specjalnie przygotowanym złożu biologicznym (np. zrębki drewna, kora, włókno kokosowe, korzenie drzew itp.).

JAK DZIAŁA BIOFILTR?

Nasycony wilgocią strumień gazów przepływa przez organiczny materiał filtrujący, w którym rozwijają się różne kultury mikroorganizmów. Związki szkodliwe (m.in. amoniak, formaldehyd, merkaptany, trimetyloamina, siarkowodór) są absorbowane (pochłaniane), a następnie rozkładane przez mikroorganizmy.


Schemat działania biofiltra.

Specyfika pracy biofiltra polega na ciągłym podtrzymywaniu dodatniej temperatury (18-20 oC) złoża z mikroorganizmami. Latem sprzyja temu temperatura powietrza, zimą złoże jest dogrzewane ciepłą wodą i powietrzem.

 

CZYM CHARAKTERYZUJE SIĘ BIOFILTR PRZY STACJI TERMICZNEGO SUSZENIA OSADÓW NA COŚ?

Biofiltr działający przy Stacji Termicznego Suszenia Osadu posiada ok. 118 metrów sześciennych materiału filtracyjnego, tzw. wsadu ze złoża drewna i kory z mikroorganizmami o wadze ok. 41 ton. W kwietniu 2011 roku przeszedł gruntowną wymianę ze względu na zużycie pierwotnego wsadu biologicznego. Naprawa polegała na wydobyciu zużytego złoża biologicznego specjalnym odkurzaczem, oczyszczeniu pod ciśnieniem komory biofiltra i wypełnieniu go nowym materiałem. Wypracowywanie wsadu, czyli namnożenie bakterii na poziomie oznaczającym pełną skuteczność biofiltra trwało ok. 12 tygodni.